giderikenlerde....

dön bana yeniden ne olur??? diyor fondaki seslerden biri kadıkoyun izbe bir internet cafesinden sesleniyorum hayatımın izdüşümlerini aktardıgım bloga...
etrafımda cılgınca oyun oynayan ilkgenclik heyecanıyla tutusan gencler ve bu yasta 30uma merdivenli gibi duyumsayan ben..
kendim bir de yanlızlıgım da yanıbasımda tabiiki ..

son demlenmlerimde içim burkuk hala yapılacaklar yapılmamış yarım kalmısım sanki hakkını anlatamamıs bir alacaklı gibi dertliyim istanbula
kızgınımda biraz hiç suçu hatta haberi olmasada..

hani insan bir sebep arar ya bazen bu denli kayıtsızlıgına kendisiinin..
ya işte soyle soyle olmustuda gecmişte o yuzden ben bole boleyim
böyle böyle umursamıyorum hiçbişileri görmüyorum gözümün önündekileri diye...
son olarak suna tutunuyorum
"bizim hayır sandıklarımızda ser şer sandıklarımızda hayır vardır" diye diye tutunuyorum hayata eminim ve biliyorum vardır bunda da bir hayır...

kalbi gülümseyenlerden olabilmek,umman olup bir taş ile bulanmamak ümidi ile...